ττ

Καινοτομία και σημασία

για τα δάση και το τοπίο του Αγίου Όρους

Τα δάση δρυός και αριάς του Αγίου Όρους και ιδιαίτερα τα δάση αριάς είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος τους υποβαθμισμένα σε πρεμνοφυή μορφή. Ωστόσο, είναι από τα καλύτερα διατηρημένα δάση της Μεσογείου μιας και δεν έχει υποβαθμισθεί το έδαφος και η χλωριδική τους σύνθεση. Τα δάση δρυός και αριάς δεν δέχονται καμία απειλή εκτός από την πυρκαγιά, στην οποία όμως είναι προσαρμοσμένα. Εξάλλου οι πυρκαγιές στο Άγιο Όρος δεν είναι συνηθισμένο φαινόμενο.

Η ανόρθωσή τους σε υψηλά σπερμοφυή, στην κατάσταση δηλαδή που βρίσκονταν έως το τέλος του 19ου αιώνα, θα συμβάλλει στην επίτευξη μιας σχεδόν άριστης κατάστασης διατήρησης η οποία θα αποτελεί σημείο αναφοράς για τα δάση αυτά σε όλη τη Μεσόγειο. Θα πρέπει εδώ να τονισθεί ότι και μεταξύ των υπολοίπων δασών που περιλαμβάνονται στο υπό ίδρυση Δίκτυο Natura 2000, ελάχιστοι τύποι είναι αυτοί που έχουν κάποιες περιοχές-πρότυπα άριστης κατάστασης διατήρησης.

Πέρα από τη σημασία των δασών αυτών για τη διατήρηση της φύσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η ανόρθωσή τους θα επαναφέρει την εικόνα των αρχέγονων θαλερών δασών της χερσονήσου και θα δημιουργήσει ένα τοπίο αντάξιο της πνευματικής και πολιτιστικής σημασίας των Ιερών Μονών του Αγίου Όρους.

για τη διατήρηση των δασών αριάς στη Μεσόγειο  

Η ανόρθωση των δασών αριάς μέσω των αναγωγικών καλλιεργητικών υλοτομιών σε υψηλά σπερμοφυή δάση είναι σημαντική όχι μόνο για το Άγιο Όρος αλλά και γιατί είναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιούνται καλλιεργητικές υλοτομίες για την αναγωγή πρεμνοφυών δασών αριάς τα οποία ανήκουν στη ζώνη των αείφυλλων πλατύφυλλων.

Στο πλαίσιο του έργου, με την επιτυχή εφαρμογή της μεθόδου των αναγωγικών καλλιεργητικών υλοτομιών, αυτή θα προωθηθεί ως η καλύτερη μέθοδος ανόρθωσης των δασών αείφυλλων πλατύφυλλων σε αντικατάσταση της έως τώρα οικολογικά επιζήμιας και εξαιρετικά δαπανηρής μεθόδου της ανόρθωσης μέσω φυτεύσεων πεύκων και άλλων ξενικών προς τη τοπική χλωρίδα ειδών.