Από το 1937, η Ελλάδα άρχισε να αναγνωρίζει περιοχές με ειδικό οικολογικό ενδιαφέρον (δάση, υγροτόπους κτλ.) και να τις θέτει υπό καθεστώς προστασίας.

Η προσέγγιση που ακολουθήθηκε στα πρώτα στάδια του θεσμού των προστατευόμενων περιοχών ήταν η απόλυτη προστασία φυσικών περιοχών και ο αποκλεισμός των ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Στην πορεία, η προσέγγιση αυτή εγκαταλείπεται και δίνει τη θέση της στην αντίληψη της ενσωμάτωσης της προστατευόμενης περιοχής στον περιβάλλοντα χώρο και της στενής σύνδεσης της προστασίας με την αειφορική χρήση των φυσικών πόρων.

Στην Ελλάδα φυσικές περιοχές αναγνωρίζονται ως προστατευόμενες είτε μέσω του χαρακτηρισμού τους με βάση την ισχύουσα εθνική νομοθεσία, είτε με την κατοχύρωσή τους στο πλαίσιο διεθνών συμβάσεων τις οποίες έχει κυρώσει η χώρα και διεθνών ή Ευρωπαϊκών πρωτοβουλιών. Περαιτέρω, οι περιοχές του Δικτύου Natura 2000, αποτελούν περιοχές διατήρησης τύπων οικοτόπων και ειδών Κοινοτικού ενδιαφέροντος. Σε πολλές περιπτώσεις παρατηρείται αλληλεπικάλυψη μεταξύ των προστατευόμενων περιοχών σε εθνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο.

- Προστατευόμενες Περιοχές Εθνικής νομοθεσίας

- Προστατευόμενες Περιοχές σε Διεθνές Επίπεδο

- Προστατευόμενες Περιοχές σε Ευρωπαϊκό Επίπεδο

- Eφαρμογή «Σημαντικές Περιοχές για την Προστασία της Φύσης»

- Βάση δεδομένων και γεωγραφικά δεδομένα των εθνικώς προστατευόμενων περιοχών της Ελλάδας (CDDA)

 

 

   ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ

Σε ό,τι αφορά την εθνική νομοθεσία, η κήρυξη των προστατευόμενων περιοχών στις διάφορες κατηγορίες προστασίας βασίστηκε, έως το 1986, σε διατάξεις κυρίως του Δασικού Κώδικα. Οι Εθνικοί Δρυμοί, τα Αισθητικά Δάση και τα Διατηρητέα Μνημεία της Φύσης προβλέπονται από τον Ν. 996/1971 που αποτελεί μέρος του Ν. 86/1969 «Περί Δασικού Κώδικος». Τα Καταφύγια Άγριας Ζωής, οι Ελεγχόμενες Κυνηγετικές Περιοχές και τα Εκτροφεία θηραμάτων προβλέπονται από τον Ν. 177/75, όπως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν. 2637/1998. Με τον Νόμο Πλαίσιο για το Περιβάλλον (Ν. 1650/86), ορίζονται πέντε κατηγορίες προστατευόμενων περιοχών: περιοχή απόλυτης προστασίας της φύσης, περιοχή προστασίας της φύσης, εθνικό πάρκο, προστατευόμενος φυσικός σχηματισμός και προστατευόμενο τοπίο, περιοχή οικοανάπτυξης. Οι κατηγορίες προστατευόμενων περιοχών φυσικού περιβάλλοντος, σύμφωνα με την υφιστάμενη εθνική νομοθεσία, είναι οι ακόλουθες:

Εθνικοί Δρυμοί (Ν. 996/71)

Εθνικά Πάρκα (Ν. 1650/86)

Αισθητικά Δάση (Ν. 996/71)

Διατηρητέα Μνημεία της Φύσης (Ν. 996/71)

Καταφύγια Άγριας Ζωής (Ν. 177/75, όπως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν. 2637/98)

Ελεγχόμενες κυνηγετικές περιοχές (Ν. 177/75, όπως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν. 2637/98)

Εκτροφεία θηραμάτων (Ν. 177/75, όπως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν. 2637/98)

Περιοχές Προστασίας της Φύσης (Ν. 1650/86)

Περιοχές Απόλυτης Προστασίας της Φύσης (Ν. 1650/86)

Προστατευτικά Δάση (Ν. Δ 86/1969, όπως ισχύει)

Προστατευόμενοι Φυσικοί Σχηματισμοί και Τοπία (Ν. 1650/86)

Περιοχές Οικοανάπτυξης (Ν. 1650/86)

   ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΣΕ ΔΙΕΘΝΕΣ ΕΠΙΠΕΔΟ

Εκτός από την εθνική νομοθεσία, ειδικές υποχρεώσεις για την προστασία της φύσης απορρέουν από τις σχετικές Διεθνείς Συμβάσεις, τις οποίες η Ελλάδα έχει κυρώσει καθώς και από τη συμμετοχή της σε διεθνείς οργανισμούς όπως το Συμβούλιο της Ευρώπης και η UNESCO. Oι χαρακτηρισμένες σε διεθνές επίπεδο περιοχές είναι οι Υγρότοποι Διεθνούς Σημασίας από τη Σύμβαση Ραμσάρ, τα Μνημεία της Παγκόσμιας Κληρονομιάς (UNESCO), τα Αποθέματα Βιόσφαιρας (UNESCO, Άνθρωπος και Βιόσφαιρα), οι Ειδικά Προστατευόμενες Περιοχές (Σύμβαση Βαρκελώνης), τα Βιογενετικά Αποθέματα (Συμβούλιο της Ευρώπης) και οι Περιοχές στις οποίες έχει απονεμηθεί Ευρωδίπλωμα (Συμβούλιο της Ευρώπης).

Υγρότοποι διεθνούς σημασίας σύμφωνα με τη Σύμβαση Ραμσάρ

Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς

Αποθέματα Βιόσφαιρας

Ειδικά Προστατευόμενες Περιοχές σύμφωνα με τη Σύμβαση της Βαρκελώνης (Πρωτόκολλο 4)

Βιογενετικά Αποθέματα

Περιοχές στις οποίες έχει απονεμηθεί το Ευρωδίπλωμα

 

   ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΣΕ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ

Αξιόλογη έκταση της χώρας έχει ενταχθεί στο Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο Natura 2000. Το Δίκτυο Natura 2000 στην Ελλάδα περιλαμβάνει 163 Ζώνες Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ – Οδηγία 79/409/ΕΚ) και 239 Τόπους Κοινοτικής Σημασίας (ΤΚΣ – Οδηγία 92/43/ΕΚ). Οι δύο κατηγορίες περιοχών παρουσιάζουν μεταξύ τους επικαλύψεις όσον αφορά στις εκτάσεις τους. Η έκταση των περιοχών του Δικτύου στην Ελλάδα, εξαιρουμένων των αλληλεπικαλύψεων, ανέρχεται σε περίπου 3,4 εκ. εκτάρια και καταλαμβάνει 21% της χέρσου. Στις παραπάνω περιοχές περιλαμβάνονται οι 10 Εθνικοί Δρυμοί, οι Υγρότοποι Διεθνούς Σημασίας σύμφωνα με τη Σύμβαση Ραμσάρ καθώς και άλλες σημαντικές περιοχές όπως Αισθητικά Δάση και Διατηρητέα Μνημεία της Φύσης.

Περιοχές του δικτύου Natura 2000

Στο πλαίσιο προγράμματος δράσεων συνεργασίας με το ΥΠΕΧΩΔΕ σε θέματα διαχείρισης φυσικού περιβάλλοντος, τo EKBY επικαιροποίησε εφαρμογή με τίτλο «Σημαντικές Περιοχές για την Προστασία της Φύσης» (στοιχεία έως τον Οκτώβριο 2007).

Η εφαρμογή «Σημαντικές Περιοχές για την Προστασία της Φύσης» αποτελεί ένα εύχρηστο εργαλείο για την ενιαία διαχείριση περιγραφικών και χαρτογραφικών δεδομένων των προστατευόμενων περιοχών, δηλαδή την εύκολη πρόσβαση στα δεδομένα και την εύκολη εξαγωγή πληροφοριών. Περιλαμβάνει περιοχές οι οποίες:

  • έχουν κηρυχθεί βάσει της εθνικής νομοθεσίας

  • έχουν ορισθεί ως Τόποι Κοινοτικής Σημασίας και ως Ζώνες Ειδικής Προστασίας του Δικτύου NATURA 2000

  • έχουν κάποιο διεθνή χαρακτηρισμό και

  • έχουν καταγραφεί ως υγρότοποι κατά την εθνική απογραφή.

Η εφαρμογή (διατίθεται ελεύθερα και εκτελείται αυτόνομα, με μόνη απαίτηση λογισμικού την παρουσία λειτουργικού συστήματος: Windows 95/98/NT/2000/XP. Για να την εγκαταστήσετε, κατεβάστε το συμπιεσμένο αρχείο zip κάνοντας κλικ στο παρακάτω πλαίσιο και στη συνέχεια ακολουθήστε τις οδηγίες εγκατάστασης.

Εφαρμογή
 "Σημαντικές Περιοχές για την Προστασία της Φύσης"
(στοιχεία έως τον Οκτώβριο του 2007)


 

Η βάση δεδομένων των εθνικώς προστατευόμενων περιοχών της Ελλάδας (Common Database on Designated Areas-CDDA) καθώς και τα σχετικά γεωγραφικά δεδομένα, υποβάλλονται ετησίως στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος και βρίσκονται στη διεύθυνση http://cdr.eionet.europa.eu/gr/eea/cdda1

Βάση δεδομένων και γεωγραφικά δεδομένα των
εθνικώς προστατευόμενων περιοχών της Ελλάδας (CDDA)
(στοιχεία έως 15 Μαρίου 2009)

Η βάση δεδομένων διατίθεται σε μορφή MsAccess και τα γεωγραφικά αρχεία σε μορφή shapefiles. Ο χρήστης, για τη διευκόλυνση του, μπορεί να αποθηκεύσει τη βάση δεδομένων και το σύνολο των γεωγραφικών αρχείων ανά κατηγορία προστασίας, σε ένα ενιαίο αρχείο zip, επιλέγοντας την εντολή "zip envelope" στο επάνω δεξί μέρος της ιστοσελίδας. Στον πίνακα 'designations' της βάσης δεδομένων, βρίσκεται η αντιστοίχηση των κατηγοριών προστασίας με τους κωδικούς που χρησιμοποιούνται από το CDDA. Ο πίνακας 'sites' περιλαμβάνει το σύνολο της περιγραφικής πληροφορίας ανά προστατευόμενη περιοχή (π.χ. κατηγορία προστασίας, έκταση, αντιστοίχηση με κωδικό IUCN). Επισημαίνεται ότι οι εκτάσεις που αναφέρονται σε κάθε προστατευόμενη περιοχή στη βάση του CDDA προέρχονται από τα ψηφιοποιημένα όριά τους και μπορεί να διαφέρουν από αυτές που αναφέρονται στις πράξεις χαρακτηρισμού τους. Επιπροσθέτως στη βάση περιλαμβάνονται όλες οι επιμέρους ζώνες ευρύτερων προστατευόμενων περιοχών (π.χ. περιοχές προστασίας της φύσης ή και απόλυτης προστασίας της φύσης εντός εθνικών πάρκων) και δεν είναι ορθή η άθροισή τους για την εξαγωγή του συνόλου της έκτασης. Σε κάθε περίπτωση, μπορεί να υπάρχουν αλληλεπικαλύψεις μεταξύ περιοχών διαφορετικών κατηγοριών προστασίας, π.χ. ενός Καταφυγίου Άγριας Ζωής με ένα Εθνικό Πάρκο.

 

Εθνικοί Δρυμοί

Οι Εθνικοί Δρυμοί περιλαμβάνουν εκτάσεις, στις περισσότερες από τις οποίες κυριαρχεί ο δασικός χαρακτήρας, με ιδιαίτερο οικολογικό και επιστημονικό ενδιαφέρον. Έχουν κηρυχθεί 10 Εθνικοί Δρυμοί βάσει του Ν. 996/1971 που αποτελεί μέρος του Ν. 86/1969 «Περί Δασικού Κώδικος». Οι Εθνικοί Δρυμοί Πρεσπών, Βίκου-Αώου, Πίνδου, Οίτης και Σουνίου περιλαμβάνουν πυρήνες και περιφερειακές ζώνες, ενώ οι υπόλοιποι περιλαμβάνουν μόνο πυρήνες.

Εθνικοί Δρυμοί

Εμβαδόν ΦΕΚ(εκτάρια)

ΦΕΚ

Εθνικός Δρυμός Πάρνηθας

3.812

ΒΔ 644/1961
ΦΕΚ 155/Α/1961

Εθνικός Δρυμός Σουνίου

3.500

ΠΔ 182/1974
ΦΕΚ 80/Α/1974

Εθνικός Δρυμός Πίνδου

6.927

ΒΔ 487/1966

ΦΕΚ 120/Α/1966

Εθνικός Δρυμός Οίτης

7.210

ΒΔ 218/1966

ΦΕΚ56/Α/1966

Εθνικός Δρυμός Πρεσπών

19.470

ΠΔ 46/1974
ΦΕΚ 19/Α/1974

Εθνικός Δρυμός Βίκου – Αώου

12.600

ΠΔ 213/1973
ΦΕΚ 198/Α/1973

Εθνικός Δρυμός Σαμαριάς

4.850

ΒΔ 731/1962, ΦΕΚ200/Α/1962

ΒΔ 74/1964, ΦΕΚ33/Α/1964

Εθνικός Δρυμός Παρνασσού

3.513

ΒΔ 25.07.1938, ΦΕΚ 286/Α/38
ΒΔ 23.12.1939, ΦΕΚ 1/Α/1939

Εθνικός Δρυμός Αίνου

2.862

ΒΔ 776/1962
ΦΕΚ 199/Α/1962

Εθνικός Δρυμός Ολύμπου

3.988

ΒΔ 09.06.1938

ΦΕΚ 248/Α/1938

 

Εθνικά Πάρκα

Τα Εθνικά Πάρκα εισήχθησαν ως κατηγορία προστατευόμενων περιοχών με τον Ν. 1650/1986 (άρθρα 18 και 19). Όταν το Εθνικό Πάρκο, ή μεγάλο τμήμα του, καταλαμβάνει εκτάσεις δασικού χαρακτήρα μπορεί να χαρακτηρίζεται ως Εθνικός Δρυμός. Ανάλογα, όταν το Εθνικό Πάρκο καταλαμβάνει θαλάσσιες περιοχές μπορεί να χαρακτηριστεί ως Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο.

Μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2009 έχουν κηρυχθεί βάσει του Ν. 1650/1986 17 Εθνικά Πάρκα. Για 10 από αυτά έχουν καθοριστεί και περιφερειακές ζώνες προστασίας.

Εθνικά πάρκα

Εμβαδόν ΦΕΚ (εκτάρια)

ΦΕΚ

Περιφερειακή ζώνη
Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου Βόρειων Σποράδων (Ε.Θ.Π.Α.Β.Σ.) 208.713

Διάταγμα, ΦΕΚ 519/Δ/28.05.1992
Απόφαση 23537, ΦΕΚ 621/Δ/19.06.2003

  
Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Ζακύνθου 13.500

ΠΔ, ΦΕΚ 906/22.12.1999
Τροποποίηση Διάταγμα, ΦΕΚ 1272/Δ/27.11.2003

 Ναι
Εθνικό Πάρκο Σχινιά - Μαραθώνα 1.382

Διάταγμα, ΦΕΚ 395/Δ/03.07.2000

  
Εθνικό Πάρκο Υγροτόπων των λιμνών Κορώνειας - Βόλβης και των Μακεδονικών Τεμπών 16.388

Απόφαση 6919, ΦΕΚ 248/Δ/05.03.2004

 Ναι
Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου  

Απόφαση 23069, ΦΕΚ 639/Δ/14.06.2005

 Ναι
Εθνικό Πάρκο Λιμνοθαλασσών Μεσολογγίου - Αιτωλικού, κάτω ρου και εκβολών ποταμών Αχελώου και Ευήνου και νήσων Εχινάδων 33.470.62

Απόφαση 22306,
ΦΕΚ 477/Δ/31.03.2006

 Ναι
Εθνικό Πάρκο δάσους Δαδιάς - Λευκίμμης - Σουφλίου 42.800

Απόφαση 35633,
ΦΕΚ 911/Δ/13.10.2006

  
Εθνικό Πάρκο Λίμνης Κερκίνης  

Απόφαση 42699,
ΦΕΚ 98/ΤΑΑΠΘ/08.11.2006

  
Εθνικό Υγροτοπικό Πάρκο Δέλτα Έβρου  

Απόφαση 4110,
ΦΕΚ 102/Δ/16.03.2007

 Ναι
Εθνικό Πάρκο Υγροτόπων Αμβρακικού  

Απόφαση 11989,
ΦΕΚ 123/Δ/21.03.2008

 Ναι
Εθνικό Πάρκο Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης (Ε.ΠΑ.Μ.Θ.) 72.677,503

Απόφαση 44549,
ΦΕΚ 497/Δ/17.10.2008

 Ναι
Εθνικό Πάρκο Τζουμέρκων - Περιστερίου και χαράδρας Αράχθου  

Διάταγμα, ΦΕΚ 49/Δ/12.02.2009

 Ναι
Εθνικό Πάρκο Υγροτόπων Κοτυχίου –Στροφιλιάς  

Απόφαση 12365,
ΦΕΚ 159/Δ/29.04.2009

 Ναι
Εθνικό Πάρκο Δέλτα Αξιού – Λουδία – Αλιάκμονα (Ε.Π.Δ.Α.Λ.Α.) 33.800

Απόφαση 12966,
ΦΕΚ 220/Δ/14.05.2009

 Ναι
Εθνικό Πάρκο Πρεσπών (Ε.ΠΑ.Π.) 32.700 Απόφαση 28651,
ΦΕΚ 302/Δ/23.07.2009		  
Εθνικό Πάρκο Οροσειράς Ροδόπης (Ε.Π.Ο.Ρ.) 173.115 Απόφαση 40379/09,
ΦΕΚ 445/Δ		  
Εθνικό Πάρκο Χελμού - Βουραϊκού   Απόφαση 40390/09,
ΦΕΚ 446/Δ		  

 

 

Αισθητικά δάση

Τα Αισθητικά Δάση έχουν θεσμοθετηθεί βάσει της δασικής νομοθεσίας και περιλαμβάνουν δασικά τοπία με ιδιαίτερο αισθητικό και οικολογικό ενδιαφέρον, που έχουν σκοπό εκτός από την προστασία της φύσης να δώσουν την ευκαιρία στο κοινό να γνωρίσει και να απολαύσει το φυσικό περιβάλλον με διάφορες δραστηριότητες αναψυχής.

Ως Αισθητικά Δάση έχουν χαρακτηριστεί 19 περιοχές, με συνολική έκταση 32.506 εκτάρια. Σύμφωνα με τα ψηφιοποιημένα όρια, η συνολική χερσαία έκταση των Αισθητικών Δασών αντιστοιχεί στο 0,24% της έκτασης της χώρας. Το θαλάσσιο τμήμα τους καταλαμβάνει έκταση ίση με 9,8 εκτάρια.  

Αισθητικά Δάση

Εμβαδόν ΦΕΚ (εκτάρια)

ΦΕΚ

Φοινικόδασος Βάι Λασιθίου

20

170/Α/1973

Δάσος Καισαριανής Αττικής

640

31/Α/1974

Κοιλάδας Τεμπών Λάρισας

1.762

31/ΤΑ/1974

Αγ. Γεωργίου – Καραϊσκάκη Καρδίτσας

252

31/ΤΑ/1974

Δάσος Πευκιάς Ξυλοκάστρου Κορινθίας

27,5

31/Α/1974

Περιαστικό Δάσος Ιωαννίνων

86

306/ΤΑ/1976

Δάσος Χειμάρρων Σελεμνού και Χαράδρων

1.850

99/Α/1974

Δάσος Φαρσάλων Λάρισας

34,5

103/Δ/1977

Δάσος Στενής Εύβοιας

674

108/Δ/1977

Δρυοδάσος Μογγοστού Κορινθίας

520

175/Δ/1977

Δασικό Σύμπλεγμα Όσσας Λάρισας

16..900

175/Δ/1977, 160/Α/1985

Παραλιακό Δάσος Νικοπόλεως Μύτικα Πρέβεζας

66

183/Δ/1977

Δάση Νήσου Σκιάθου Μαγνησίας

3.000

248/Δ/1977

Στενά Νέστου Καβάλας – Ξάνθης

2.380

283/Δ/1977

Δάσος Εθνικής Ανεξαρτησίας Καλαβρύτων Αχαϊας

1.750

404/Δ/1977

Περιαστικό δάσος Τιθορέας Φθιώτιδας

200

125/Δ/1979

Δάση Αμυγδαλέων Καβάλας

2.216

606/Δ/1979

Δάσος Λόφων Κάστρου και Αηλιά Τρικάλων

28

609/Δ/1979

Δρυοδάσος Κουρί – Αλμυρού Μαγνησίας

100

99/Α/1980

 

Διατηρητέα Μνημεία της φύσης

 Σε αυτά περιλαμβάνονται μεμονωμένα δένδρα ή συστάδες δένδρων με ιδιαίτερη βοτανική, οικολογική, αισθητική ή ιστορική και πολιτισμική αξία. Στην ίδια κατηγορία ανήκουν επίσης εκτάσεις με σπουδαίο οικολογικό, παλαιοντολογικό, γεωμορφολογικό ή άλλο ενδιαφέρον. Η θεσμοθέτησή τους υλοποιήθηκε βάσει του δασικού κώδικα.

Έχουν κηρυχθεί 51 Διατηρητέα Μνημεία της Φύσης, με συνολική έκταση 16.840 εκτάρια. Η πλειονότητα των μνημείων αυτών καταλαμβάνει ελάχιστα τετραγωνικά μέτρα. Αξιοπρόσεκτο είναι ότι μόνο το Απολιθωμένο Δάσος της Λέσβου το οποίο καταλαμβάνει το 89% της συνολικής έκτασης των Διατηρητέων Μνημείων της Φύσης. Σύμφωνα με τα ψηφιοποιημένα όρια, η συνολική έκταση των Διατηρητέων Μνημείων της Φύσης αντιστοιχεί στο 0,12 % της συνολικής χερσαίας έκτασης της χώρας, ενώ το θαλάσσιο τμήμα τους καταλαμβάνει έκταση ίση με 21,32 εκτάρια.  

Διατηρητέα Μνημεία της Φύσης

Εμβαδόν* ΦΕΚ (εκτάρια)

ΦΕΚ

Οι δύο Πλάτανοι του Σχολαρίου

-

281/Β/1975

Το κλήμα των Καλαβρύτων

-

738/Β/1975

Το Πεύκο της Νικήτης Χαλκιδικής

-

738/Β/1975

Ο Πλάτανος στον Γεροπλάτανο Χαλκιδικής

-

738/Β/1975

Ο Πλάτανος της Βάβδου

-

738/Β/1975

Ο Πλάτανος του Παυσανία στο Αίγιο

-

738/Β/1976

Οι Δώδεκα Βρύσες του Αιγίου

-

738/Β/1976

Οι Πλάτανοι των Κομποτάδων

-

113/Β/1976

Ο Πλάτανος της Άρτας

-

1113/Β/1976

Ο αειθαλής Πλάτανος της Φαιστού

-

590/Β/1977

Οι Πλάτανοι της Βέροιας

-

590/Β/1977

Ο Πλάτανος του Ναυπλίου

-

590/Β/1977

Η Ελιά του Ναυπλίου

-

590/Β/1977

Ο Φοίνικας του Ναυπλίου

-

590/Β/1977

Οι Ίταμοι Κρυονερίου Αργολίδας

-

590/Β/1977

Οι Ελιές της Δημαίνης Αργολίδας

-

590/Β/1977

Οι Ελιές του Αλμυροποτάμου Εύβοιας

-

590/Β/1977

Ο Πλάτανος της Δημητσάνας Αρκαδίας

-

121/Δ1980

Ο Σφένδαμος του Σιδηροκάστρου Μεσσηνίας

-

121/Δ/1980

Η Ελιά της Καλαμάτας

-

121/Δ/1980

Το Δάσος Δενδροκέρδων στην Κυνουρία Αρκαδίας

74

121/Δ/1980

Η Δρυς του Περιθωρίου Αρκαδίας

-

121/Δ/1980

Συστάδα Δρυός και Φράξου (Μουριών)

9,2

121/Δ/1980

Η Δρυς στις Κορφές Ηρακλείου

-

121/Δ/1980

Οι Βελανιδιές στην Καλαμιά Αιγίου

-

121/Δ/1980

Η Δρυς της Δόριζας Αρκαδίας

-

121/Δ/1980

Ο Πλάτανος Βλάτους Χανίων

-

121/Δ/1980

Ο Πλάτανος της Αγ. Μαρίνας Φθιώτιδας

-

121/Δ/1980

Οι Πλάτανοι της Λαμίας

-

121/Δ/1980

Το Δάσος της Οξιάς στην Τσίχλα Χαϊντού Ξάνθης

18

121/Δ/1980

Το Δάσος Οξιάς στο Πευκωτό Πέλλας

3,2

121/Δ/1980

Το Παρθένο Δάσος της Κεντρικής Ροδόπης

550

121/Δ/1980

Το νησί Πιπέρι στις Βόρειες Σποράδες

438

121/Δ/1980

Ο Πλάτανος στην Ελαία Θεσπρωτίας

-

173/Β/1981

Η Φτελιά της Αηδόνας Καλαμπάκας

-

173/Β/1981

Ο αειθαλής Πλάτανος των Αζωγυρών Χανίων

-

173/Β/1981

Το Κρητικό Κεφαλάνθηρο στις Καμάρες Ηρακλείου

-

589/Β/1985

Ο Πλάτανος του Αγ. Φλώρου Μεσσηνίας

-

589/Β/1985

Το Απολιθωμένο Δάσος της Λέσβου

15.000

160/Α/1985

Ο Πλάτανος του Ιπποκράτη στην Κω

-

589/Β/1985

Ο Πλάτανος της Απολλωνίας - Σταυρός Θεσσαλονίκης

-

589/Β/1985

Ο Πλάτανος της Πλατανιώτισσας Καλαβρύτων

-

773/Β/1985

Το δάσος του Λεσινίου Αιτωλοακαρνανίας

45,9

773/Β/1985

Ο Πλάτανος της Αγ. Λαύρας Καλαβρύτων

-

656/Β/1986

Ο Σφαγνώνας στο δάσος του Λαϊλιά Σερρών

3,9

656/Β/1986

Υπόλειμμα υδροχαρούς δάσους στην Ιστιαία Εύβοιας

-

656/Β/1986

Το Δάσος αείφυλλων πλατύφυλλων στο νησί Σαπιέντζα

240

656/Β/1986

Το Μικτό Δάσος Προμάχων - Λυκοστόμου Αριδαίας

192

656/Β/1986

Το Φυσικό Δάσος κυπαρισσίου στον Έμπωνα Ρόδου

                         135

656/Β/1986

Το Μικτό Δάσος του Γράμου

130

656/Β/1986

Το Κυπαρίσσι της Πρασιάς Ευρυτανίας

-

520/Β/1997

*  όπου δεν δίνεται τιμή για το εμβαδόν σημαίνει ότι αυτό είναι κάτω από 1 εκτάριο.

Καταφύγια Άγριας Ζωής

Με την έκδοση του Ν. 2637/1998 τα Καταφύγια Θηραμάτων χαρακτηρίζονται πλέον ως Καταφύγια Άγριας Ζωής. Έως και τον Αύγουστο του 2009, οι περιοχές που έχουν κηρυχθεί ως Καταφύγια Άγριας Ζωής αριθμούν 610.

 

Ελεγχόμενες Κυνηγετικές Περιοχές


Οι Ελεγχόμενες Κυνηγετικές Περιοχές είναι επτά.

Ελεγχόμενες Κυνηγετικές Περιοχές

Εμβαδόν ΦΕΚ(εκτάρια)

ΦΕΚ

Σέρρες

24.600

1587/Β/1975

Δίας Ηρακλείου

1.250

474/Β/1977

Σαπιέντζα Καλαμάτας

850

1041/Β/1977

Αταλαντονήσι Αταλάντης

185

1041/Β/1977

Όσσα Λάρισας

26.337

88/Β/1985

Γιούρα

1.190

1474/Β/2001

Κόζιακας Τρικάλων

48.360

527/Β/1992

 

Εκτροφεία Θηραμάτων


Τα Κρατικά Εκτροφεία Θηραμάτων είναι 21, με συνολική έκταση 3.603 εκτάρια. Σύμφωνα με τα ψηφιοποιημένα όρια, η συνολική έκτασή τους αντιστοιχεί στο 0,023% της συνολικής χερσαίας έκτασης της χώρας, ενώ το θαλάσσιο τμήμα τους καταλαμβάνει έκταση ίση με 14,51 εκτάρια.  

Περιοχές Προστασίας της Φύσης


Οι περιοχές Προστασίας της Φύσης εισήχθησαν ως κατηγορία προστατευόμενων περιοχών με τον Ν. 1650/1986 (άρθρα 18 και 19).

Έως και τον Δεκέμβριο του 2009, ως Περιοχές Προστασίας της Φύσης  έχουν κηρυχθεί 23 περιοχές.
 

Περιοχές Προστασίας της Φύσης

ΦΕΚ

Υγρότοπος Δύστου Εύβοιας (Περιοχή 2)

Διάταγμα, ΦΕΚ 60/Δ/08.02.1990 (ΖΟΕ)

Όρος Κέρκη και όρος Καρβούνι Σάμου (Περιοχή Β)

Διάταγμα, ΦΕΚ 100/Δ/27.02.1995 (ΖΟΕ)

Υγρότοπος Ψαχνών στην Εύβοια (Περιοχή 1 - Πυρήνας υγροβιότοπου)

Διάταγμα, ΦΕΚ 642/Δ/09.10.1989 (ΖΟΕ)

Περιοχή Δήμων Άργους και Μήδειας (Περιοχές 5 και 5α)

Διάταγμα, ΦΕΚ 396/08.06.1999 (ΖΟΕ)

Δήμος Σταγείρου Ακάνθου (ΖΠΦΠ 1και ΖΠΦΠ 2)

Διάταγμα, ΦΕΚ 326/Δ/26.04.2002 (ΖΟΕ)

Υγρότοπος και ακτή Ψαλιδίου Δήμου Κω (Ζώνες ΠΠΦ1και ΠΠΦ2)

Διάταγμα, ΦΕΚ 571/Δ/06.07.2006

Ζώνες Ια, Ιβ και Ιγ του Εθνικού Πάρκου Πίνδου

Απόφαση 23069, ΦΕΚ 639/Β/14.06.2005

Ζώνες Α1, Α2, Α3, Α4 και Α5 Εθνικού Πάρκου Σχινιά – Μαραθώνα

Διάταγμα, ΦΕΚ 395/Δ/03.07.2000

Ζώνες ΠΦ1, ΠΦ2, ΠΦ3 και ΠΦ4 Εθνικού Πάρκου Λιμνοθαλασσών Μεσολογγίου

Απόφαση 22306, ΦΕΚ 477/Δ/31.03.2006

Ζώνη Α2 (Μακεδονικά Τέμπη) Εθνικού Πάρκου υγροτόπων Λιμνών Κορώνειας – Βόλβης και Μακεδονικών Τεμπών

Απόφαση 6919, ΦΕΚ 248/Δ/05.03.2004

Ζώνες Α, Β και Γ Εθνικού Πάρκου Δέλτα Έβρου

Απόφαση 4110, ΦΕΚ 102/Δ/16.03.2007

Ζώνες Α1 και Α2 Εθνικού Πάρκου δάσους Δαδιάς - Λευκίμμης - Σουφλίου

Απόφαση 35633, ΦΕΚ 911/Δ/13.10.2006

Ζώνες Α1, Α2, Α3, Α4 και Α5 Εθνικού Πάρκου Δέλτα Νέστου, Λίμνης Βιστωνίδας με λιμνοθαλάσσια και λιμναία χαρακτηριστικά και Λίμνης Ισμαρίδας

Απόφαση 44549, ΦΕΚ 497/Δ/17.10.2008

Ζώνη Α Εθνικού Πάρκου Αμβρακικού κόλπου

Απόφαση 11989, ΦΕΚ 123/Δ/21.03.2008

Ζώνες ΙΑ, ΙΒ, ΙΓ και ΙΔ Εθνικού Πάρκου Τζουμέρκων - Περιστερίου και χαράδρας Αράχθου

Διάταγμα, ΦΕΚ 49/Δ/12.02.2009

Ζώνες Α2, Α3, Ια, Ιβ, Π1, Π2, Π3, Υ και Υ’ Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Ζακύνθου

ΠΔ, ΦΕΚ 906/22.12.1999

Ζώνες Α1, Α2, Α3, Α4, Α5, Α6  και Α7 Περιοχής Α Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Βόρειων Σποράδων

Απόφαση 23537, ΦΕΚ 621/Δ/19.06.2003

Ζώνη Α Εθνικού Πάρκου Υγροτόπων Κοτυχίου –Στροφιλιάς

Απόφαση 12365, ΦΕΚ 159/Δ/29.04.2009

Ζώνες ΠΔ1, ΠΔ2, ΠΔ3, ΠΔ4, ΠΑ, Β1, Β2, Β3, Β4, Β5, Β6 και Β7 Εθνικού Πάρκου Δέλτα Αξιού – Λουδία – Αλιάκμονα

Απόφαση 12966, ΦΕΚ 220/Δ/14.05.2009

Ζώνες Β1, Β2, Β3, Β4, Β5, Β6 και Β7 Εθνικού Πάρκου Πρεσπών

Απόφαση 28651,
ΦΕΚ 302/Δ/23.07.2009

Χερσαίες, υδάτινες και θαλάσσιες περιοχές των Στενών και εκβολών των ποταμών Αχέροντα και Καλαμά, του Έλους Καλοδικίου

Απόφαση 36427/09, 396/Δ/17-09-09

Ζώνες Β1, Β2, Β3, Β4, Β5, Β6 και Β7 Εθνικού Πάρκου Οροσειράς Ροδόπης

Απόφαση 40379/09, ΦΕΚ 445/Δ

Ζώνες Α1, Α2 και Α3 Εθνικού Πάρκου ορεινού όγκου Χελμού - Βουραϊκού

Απόφαση 40390/09, ΦΕΚ 446/Δ

 


 Περιοχές Απόλυτης Προστασίας της Φύσης

Οι περιοχές Απόλυτης Προστασίας της Φύσης εισήχθησαν ως κατηγορία προστατευόμενων περιοχών με τον Ν. 1650/86.

Έως και τον Δεκέμβριο του 2009, οι Περιοχές Απόλυτης Προστασίας της Φύσης  αριθμούν 8.

Περιοχές Απόλυτης Προστασίας της Φύσης

ΦΕΚ

Υγρότοπος Δύστου Εύβοιας Περιοχή 1

Διάταγμα, ΦΕΚ 60/Δ/08.02.1990 (ΖΟΕ)
Μικρό και Μεγάλο Σεϊτάνι Σάμου Περιοχή Α1-Πυρήνας και Α2

Διάταγμα, ΦΕΚ 100/Δ/27.02.1995 (ΖΟΕ)
Ζώνες ΑΠ1, ΑΠ2, ΑΠ3 και ΑΠ4 Εθνικού Πάρκου Λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου

Απόφαση 22306, ΦΕΚ 477/Δ/31.03.2006
Ζώνη Α1 (Δάσος Απολλωνίας) Εθνικού Πάρκου υγροτόπων Λιμνών Κορώνειας – Βόλβης και Μακεδονικών Τεμπών

Απόφαση 6919, ΦΕΚ 248/Δ/05.03.2004
Ζώνη Α1 Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Ζακύνθου

ΠΔ, ΦΕΚ 906/22.12.1999
Ζώνες ΑΠ1, ΑΠ2, ΑΠ3 και ΑΠ4 Εθνικού Πάρκου Δέλτα Αξιού – Λουδία – Αλιάκμονα

Απόφαση 12966, ΦΕΚ 220/Δ/14.05.2009
Ζώνες Α1, Α2 και Α3 Εθνικού Πάρκου Πρεσπών Απόφαση 28651,
ΦΕΚ 302/Δ/23.07.2009
Ζώνες Α1, A2 και Α3 Εθνικού Πάρκου Οροσειράς Ροδόπης Απόφαση 40379/09, ΦΕΚ 445/Δ

 

Προστατευτικά Δάση

Έως και τον Αύγουστο του 2009 ως Προστατευτικό Δάσος έχουν κηρυχθεί 3 περιοχές.

Προστατευτικά Δάση

ΦΕΚ

Προστατευτικό δάσος ορεινού όγκου Λευκών Ορέων Νομού Χανίων

Απόφαση 8022
ΦΕΚ 65/03.02.2006
Προστατευτικό δάσος περιοχής Κορυφών Ασφένδου Καλλικράτη Νομού Χανίων Απόφαση 8022
ΦΕΚ 65/03.02.2006
Προστατευτικό δάσος ορεινού όγκου Αποπηγάδι Σελίνου Νομού Χανίων Απόφαση 8022
ΦΕΚ 65/03.02.2006

Προστατευόμενοι Φυσικοί Σχηματισμοί και Τοπία

Οι Προστατευόμενοι Φυσικοί Σχηματισμοί και Τοπία εισήχθησαν ως κατηγορία προστατευόμενων περιοχών με τον Ν. 1650/1986.
Έως σήμερα έχουν κηρυχθεί 2 περιοχές.

Προστατευόμενοι Φυσικοί Σχηματισμοί και Τοπία

ΦΕΚ

Υγρότοποι Σάμου (Αλυκή, Γλυφάδα, Κάμπος Χώρας)

Διάταγμα, ΦΕΚ 100/Δ/27.02.1995 (ΖΟΕ)
Νήσος Μύκονος (Περιοχές με στοιχεία 2.3α.6 και 2.3α.8)

Διάταγμα, ΦΕΚ 243/Δ/08.03.2005 (ΖΟΕ)

Περιοχές Οικοανάπτυξης


Οι περιοχές Οικοανάπτυξης εισήχθησαν ως κατηγορία προστατευόμενων περιοχών με τον Ν. 1650/1986 (άρθρα 18 και 19).

Έως σήμερα, έχει κηρυχθεί μία περιοχή ως Περιοχή Οικοανάπτυξης, η οποία είναι η χερσαία και λιμναία περιοχή της λίμνης Παμβώτιδας Ιωαννίνων και περιλαμβάνει και περιφερειακή ζώνη προστασίας.

Περιοχές Οικοανάπτυξης

ΦΕΚ

Λίμνη Παμβώτιδα Ιωαννίνων

Απόφαση 22943/03 649/Δ/25-06-03 Τροποποίηση Απόφαση 46003/03 1250/Δ/26-11-03

 

Υγρότοποι διεθνούς σημασίας σύμφωνα με τη Σύμβαση Ραμσάρ

Η Σύμβαση Ραμσάρ επικυρώθηκε με το ΝΔ 191/74 (ΦΕΚ 350/Α/1974) «Περί κυρώσεως της Σύμβασης Ραμσάρ» και οι τροποποιήσεις της με τον Ν.1950/91 (ΦΕΚ 84/Α/1991) «Περί κυρώσεως των τροποποιήσεων της Σύμβασης Ραμσάρ». Υπεύθυνη υπηρεσία για τους υγροτόπους Ραμσάρ είναι η Γενική Διεύθυνση Περιβάλλοντος του ΥΠΕΧΩΔΕ.

Η Ελλάδα χαρακτήρισε 10 υγροτόπους ως Διεθνούς Σημασίας σύμφωνα με τη Σύμβαση (υγρότοποι Ραμσάρ).

Κωδικός  

Ονομασία Περιοχής

  3GR001

 Δέλτα Έβρου

  3GR002

 Λίμνη Βιστονίδα, Πόρτο-Λάγος, Λίμνη Ισμαρίδα και παρακείμενες λιμνοθάλασσες

  3GR004

 Δέλτα Νέστου και παρακείμενες λιμνοθάλασσες

  3GR005

 Λίμνες Βόλβη και Κορώνεια

  3GR006

 Τεχνητή λίμνη Κερκίνη

  3GR007

 Δέλτα Αξιού, Λουδία, Αλιάκμονα

  3GR008

 Λίμνη Μικρή Πρέσπα

  3GR009

 Κόλπος Αμβρακικού

  3GR010

 Λιμνοθάλασσες Μεσολογγίου

  3GR011

 Λιμνοθάλασσες Κοτυχίου

Οι υγρότοποι Ραμσάρ έχουν συνολική έκταση 167.301 εκτάρια. Σύμφωνα με τα ψηφιοποιημένα όρια, η συνολική έκτασή τους αντιστοιχεί στο 0,85% της συνολικής χερσαίας έκτασης της χώρας, ενώ το θαλάσσιο τμήμα τους καταλαμβάνει έκταση ίση με 55.617 εκτάρια. Οι υγρότοποι Ραμσάρ έχουν συμπεριληφθεί στις προτεινόμενες για ένταξη περιοχές στο Δίκτυο «NATURA 2000». Περισσότερες πληροφορίες για τους υγροτόπους Ραμσάρ μπορεί να αναζητηθούν στη Βάση Δεδομένων Ραμσάρ.

Ειδικά Προστατευόμενες Περιοχές σύμφωνα με τη Σύμβαση της Βαρκελώνης
(Πρωτόκολλο 4 «Περί των ειδικά προστατευόμενων περιοχών της Μεσογείου»)

Η Σύμβαση της Βαρκελώνης με τα συνοδευτικά Πρωτόκολλα κυρώθηκε από την Ελλάδα με τον Ν. 855/78 (ΦΕΚ235/Α/1978) και τον Ν. 1634/86 (ΦΕΚ 104/Α/1986). Σύμφωνα με το πρωτόκολλο «Περί των ειδικά προστατευόμενων περιοχών της Μεσογείου» τα συμβαλλόμενα Κράτη Μέρη της Σύμβασης δεσμεύονται να λάβουν όλα τα κατάλληλα μέτρα για την προστασία των σημαντικών θαλάσσιων περιοχών για τη διατήρηση των φυσικών πόρων, των φυσικών τοπίων και των περιοχών της πολιτιστικής κληρονομιάς της Μεσογείου.

Σε εφαρμογή του Πρωτοκόλλου «Περί των ειδικά προστατευόμενων περιοχών της Μεσογείου» έχουν χαρακτηριστεί 9 περιοχές ως Ειδικά Προστατευόμενες Περιοχές με συνολική έκταση 260.176 εκτάρια. Σύμφωνα με τα ψηφιοποιημένα όρια η συνολική έκτασή τους αντιστοιχεί στο 0,32% της συνολικής χερσαίας έκτασης της χώρας, ενώ το θαλάσσιο τμήμα τους καταλαμβάνει έκταση ίση με 214.790 εκτάρια.

Ειδικά Προστατεύομενες Περιοχές σύμφωνα με το Πρωτόκολλο 4 της  Σύμβασης της Βαρκελώνης

Έμβαδόν ΦΕΚ (εκτάρια)

Αισθητικό Δάσος Νικοπόλεως – Μύτικα

66

Αισθητικό Δάσος Πευκιάς Ξυλοκάστρου

27,5

Εθνικός Δρυμός Σαμαριάς (πυρήνας)

4.850

Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου και Βορείων Σποράδων

208.713

Απολιθωμένο Δάσος της Λέσβου

15.000

Αισθητικό Δάσος Νήσου Σκιάθου

3.000

Εθνικός Δρυμός Σουνίου

3.500

Αισθητικό Δάσος Βάι

20

Αμβρακικός Κόλπος

25.000

 

Βιογενετικά Αποθέματα

Το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Βιογενετικών Αποθεμάτων ιδρύθηκε το 1976 από το Συμβούλιο της Ευρώπης και αποσκοπεί στη διατήρηση αντιπροσωπευτικών δειγμάτων χλωρίδας, πανίδας και φυσικών περιοχών της Ευρώπης. Υπεύθυνος φορέας για τον χαρακτηρισμό των Βιογενετικών Αποθεμάτων είναι η Γενική Γραμματεία Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος του Υπουργείου Γεωργίας.

Ως Βιογενετικά Αποθέματα έχουν χαρακτηριστεί 16 περιοχές, με συνολική έκταση 22.261 εκτάρια. Σύμφωνα με τα ψηφιοποιημένα όρια, η συνολική έκτασή τους αντιστοιχεί στο 0,16% της συνολικής χερσαίας έκτασης της χώρας, ενώ το θαλάσσιο τμήμα τους καταλαμβάνει έκταση ίση με 4.434 εκτάρια.

Βιογενετικά Αποθέματα

Εμβαδόν ΦΕΚ (εκτάρια)

Φυσικό Μνημείο Δάσους Λεσινίου

45,9

Εθνικός Δρυμός Πίνδου (πυρήνας)

3.393

Παρθένο Δάσος Κεντρικής Ροδόπης

550

Παρθένο Δάσος Παρανεστίου

500

Φυσικό Μνημείο Μικτού Δάσους Κυπαρισσίου Έμπωνα Ρόδου

135

Κόλπος Λαγανά

2.450

Φυσικό Μνημείο Μικτού Δάσους Γράμμου

130

Εθνικός Δρυμός Αίνου (πυρήνας)

2.862

Αισθητικό Δάσος Κουρί - Αλμυρού

100

Φυσικό Μνημείο Δάσους Αείφυλλων  Πλατάνων Νήσου Σαπιέντζα

24

Φυσικό Μνημείο Δάσους Οξιάς στην Τσίχλα -Χαϊντού Ξάνθης

18

Φυσικό Μνημείο Μικτού Δάσους Αλμωπίας Αριδαίας

192

Εθνικός Δρυμός Ολύμπου (πυρήνας)

3.988

Εθνικός Δρυμός Οίτης (πυρήνας)

3.010

Εθνικός Δρυμός Πρεσπών (Δάσος Κέδρων)

13

Εθνικός Δρυμός Σαμαριάς

4.850

 

Αποθέματα Βιόσφαιρας

Σύμφωνα με το πρόγραμμα της UNESCO «Άνθρωπος και Βιόσφαιρα» έχουν ενταχθεί στα «Αποθέματα Βιόσφαιρας» (Biosphere reserves) 2 περιοχές, ο Εθνικός Δρυμός Ολύμπου (πυρήνας έκτασης 3.988 εκταρίων) και ο Εθνικός Δρυμός Σαμαριάς (πυρήνας έκτασης 4.850 εκταρίων). Υπεύθυνος φορέας για τον χαρακτηρισμό των περιοχών είναι η Γενική Γραμματεία Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος του Υπουργείου Γεωργίας. Σύμφωνα με τα ψηφιοποιημένα όρια, η συνολική έκτασή τους αντιστοιχεί στο 0,07% της συνολικής χερσαίας έκτασης της χώρας.
 

Περιοχές στις οποίες έχει απονεμηθεί το Ευρωδίπλωμα

Το Ευρωδίπλωμα είναι ένας θεσμός του Συμβουλίου της Ευρώπης που ξεκίνησε το 1965, υιοθετήθηκε επίσημα το 1973, και οι αναθεωρημένοι κανονισμοί του υιοθετήθηκαν το 1991 και το 1998. Το Ευρωδίπλωμα απονέμεται σε περιοχές οι οποίες αναγνωρίζονται ως περιοχές φυσικής κληρονομιάς ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος και προστατεύονται κατάλληλα. Σε περίπτωση υποβάθμισης του φυσικού περιβάλλοντος είναι δυνατή η άρση του Ευρωδιπλώματος. Υπεύθυνος φορέας για την απονομή του Ευρωδιπλώματος είναι η Γενική Γραμματεία Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος του Υπουργείου Γεωργίας.

Το Ευρωδίπλωμα (Α΄ κατηγορία) έχει απονεμηθεί στον Εθνικό Δρυμό Σαμαριάς (με εμβαδόν 4.850 εκτάρια). Σύμφωνα με τα ψηφιοποιημένα όρια, η συνολική έκτασή του αντιστοιχεί στο 0,04 % της συνολικής χερσαίας έκτασης της χώρας.


Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς

Σύμφωνα με τη Σύμβαση για την Παγκόσμια Πολιτιστική Κληρονομιά, η οποία λειτουργεί υπό την αιγίδα της UNESCO και κυρώθηκε από τη χώρα μας το 1981, έχουν κηρυχθεί ως Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς για το φυσικό περιβάλλον τους 2 περιοχές, τα Αντιχάσια Όρη- Μετέωρα (έκτασης 387 εκταρίων) και το όρος Άθως. Η έκταση του όρους Άθω, αν και δεν ορίζεται, θεωρείται ότι αντιστοιχεί στη συνολική έκταση της χερσονήσου (33.700 εκτάρια). Υπεύθυνος φορέας για την κήρυξη των περιοχών είναι το Υπουργείο Πολιτισμού. Σύμφωνα με τα ψηφιοποιημένα όρια, η συνολική έκτασή τους αντιστοιχεί στο 0,26 % της συνολικής χερσαίας έκτασης της χώρας.

EKBY, 2010